Ailenin kültürel mirası

Aile türleri, bir yaşam biçimi oldukları için tekrarlanabilirler. Şiddetin yaşandığı ailelerden gelen kız çocukları, örneğin, genellikle tutkulu bir erkek ararlar. Maalesef, tutkuyla birlikte heyecanın değil, şiddetin gelebileceğini fark etmezler.

Genellikle bu durumdaki kadınlar, çocuklarının, hayatta gerçekten sevdikleri ilk insan olduklarını hissederler. Ve bu yeni yaşam genç annelere, kendi kendilerini sevmeleri yolunda yardımcı olabilir, çoğu kez olur da.

Bu kadınlar kendilerine saygı duymaya ve gerçek ihtiyaçları olan sevgiyi fark etmeye başladıkları zaman, saygı göreceklerdir. Kendi yaşamlarına ?basit? gözüyle bakmak yerine, yaşamlarına değer vermeye başlayacak ve şiddet gösteren baba ile sevgili kısır dönüsünü kıracaklardır.

İnsan ancak bir sorunun farkına varırsa, değişiklik yapabilir.

Geçmişten geleceğe olumlu ya da olumsuz mesajlarla yürürüz. Çiftler, ilişkilerine, ailelerinden gelen bu anıları, beklentileri de taşırlar. Mesajların olumluluğu, ilişkinin sağlıklı olma olasılığını artırır.

Oscar Lewis, Mexico City?deki fakir aileleri incelediği zaman, tek alıştıkları şeyin fakirlik olduğunu gördü. Bekledikleri tek şey de buydu. Arada bir şansları yaver gittiği zaman bile, kazançlarını hemen harcıyorlardı .Belki de en üzücü olanı, çocuklarının da kendilerinden sonra,bu tür bir yaşam biçimini aşma, yükselme olasılığınıı kabul etmeleriydi.

Aşlına bir bireyin birçok seçeneği vardır. Yetişkin yaşamın arka plânında hâlâ saklı kalan çocukluk korkularıyla, insan pekâlâ yüzyüze gelebilir.